Wpisy oznaczone tagiem ‘tkanki’


Tkanki łączne oporowe chrzęstne i kostne Tkanka chrzęstna sprężysta współtworzy część chrząstek krtani i nagłośni u ssaków oraz występuje w małżowinie usznej. W jej istocie podstawowej jest zanurzona siateczka włókien elastycznych, które nadają właściwości sprężyste. Chrząstki te nie ulegają mineralizacji. Tkanka chrzęstna włóknista jest zbudowana z grubych pęczków włókien kolagenowych, zanurzonych w substancji podstawowej. Dzięki temu tkanka ta jest bardzo wytrzymała na zerwanie – występuje zatem w miejscach przyczepu ścięgien do kości, współtworzy również krążki międzykręgowe. Tkanka kostna występuje u większości kręgowców jako szkielet ostateczny. Powstaje najczęściej w drodze skostnienia tkanki chrzęstnej szklistej lub tkanki łącznej właściwej. Kości są unaczynione i unerwione, są też aktywne pod względem metabolicznym i ulegają procesom przebudowy. Są czynnym zbiornikiem zapasowym jonów (głównie wapniowych). Kości zbudowane są z włókien osseinowych (kolagenowych), zanurzonych w istocie podstawowej. Substancja międzykomórkowa jest silnie wysycona solami mineralnymi, które powodują, że jest twarda i wytrzymała. W istocie podstawowej są również jamki kostne z komórkami zwanymi osteocytami.

Tagi: , ,



Tkanki łączne oporowe Tkanki łączne oporowe zapewniają podporę ciała i ochronę mechaniczną. Są charakterystyczne dla zwierząt posiadających twardy szkielet osiowy, czyli dla kręgowców. Z bezkręgowców jedynie głowonogi posiadają tą tkankę, buduje ona u nich puszkę mózgową. Tkanki te dzielą się chrzęstne i kostne. Tkanka chrzęstna tworzy chrząstki i nie jest unaczyniona ani unerwiona. Składa się z istoty międzykomórkowej, w której zanurzone są włókna białkowe i elementy komórkowe, z których najliczniej występują komórki chrzęstne – chondrocyty. Komórki te przekształcają się w razie mechanicznego urazu w komórki chrząstkogubne, zwane chondroklastami, które rozpuszczają chrząstkę. Trochę chondrocytów zmienia się również w komórki chrząstkotwórcze. Dzięki temu mechanizmowi możliwe jest uzupełnianie ubytków w tkance chrzęstnej. Tkanka chrzęstna szklista buduje szkielet kręgowców w okresie zarodkowym. U ryb dwudysznych i chrzęstnoszkieletowych jest ona podstawowym materiałem budulcowym szkieletu form dorosłych. Występuje również w szkielecie dorosłego człowieka – buduje powierzchnie stawowe i przymostkowe części żeber, jest też w oskrzelach oraz części chrzęstnej nagłośni i nosa.

Tagi: , ,